فهرست
ورود
شناسه‌ی کاربری:

رمزعبور:

ورود خودکار



واژه رمز را فراموش کرده‌اید؟

عضو شوید
مصاحبه ها : مصاحبه منتشر نشده توسط دانشجویان رشته زبان و ادبیات عرب پیام نور کلاله در باره زبان و ادبیات عرب
در تاريخ ۱۳۹۱/۱۱/۳۰ ۱۴:۱۰:۰۰ (569 بار خوانده شده)

Open in new window

امانقلیچ شادمهر مدرس زبان عربی در مراکز پیش دانشگاهی و مراکز آموزش عالی فرهنگیان، بیش از چهل مقاله از وی در مطبوعات کشور به چاپ رسیده است. و تالیفات زیادی دارد. وی نزدیک ده سال عضو شورای سردبیری فصلتامه ی بین المللی یاپراق و دو دوره مسوول انجمن شعر و ادب ترکمنی و مدیر مسوول انتشارات ایل آرمان و دو دوره سرگروه بان عربی در آموزش و پرورش شهرستان گنبد کاووس بوده است. مصاحبه ای با او انجام داده ایم که در زیرخواهید خواند.

از تاریخچه زبان و ادبیات عرب در ایران بگویید؟
از قرون نخستین اسلامی آموختن زبان عربی به دو سبب، یکی اعتقاد و دیگری استواری آن نسبت به زبان فارسی در میان ایرانیان مسلمان رواجی چشمگیر یافت. اندیشمندان ایرانی مسلمان به همان میزان که در زبان فارسی توانمند بودند، تلاش نمودند تا علوم زبان عربی را به نیکی و با مهارت فرا گیرند. آنان به واسطه کتابت آثار خویش یا ترجمه آثار فارسی به زبان عربی، بر تحکیم و تنظیم علوم این زبان و فرهنگ عربی تأثیری شگرف نهادند. از میان ایشان، فرهیختگانی چون ابن مقفع، عبدالحمید کاتب، سیبویه، جرجانی، تفتازانی و ... سر برآوردند و همین امر را مستشرق آلمانی برتولد اشپولر تأیید می‌کند و می‌نویسد: « [در قرون اول تا پنجم] غالب ایرانیان عربی نویس در نوشته‌های خود به کلی به روح عربی و نیز به طرز اندیشه عربی- اسلامی پیوستند.» درباره فهم الفاظ و معانی زبان قرآن همّتی والا مبذول داشتند تا از سستی در کتاب آسمانی و بی توجّهی نسبت به الفاظ وحی بکاهند. بی شک بخشی بزرگ از ماندگاری زبان عربی و علوم آن به واسطه همین فرهیختگان ایرانی مسلمان بوده است. ولی امروزه اهمّیّت این زبان تا اندازه قابل ملاحظه ای در میان ما ایرانیان مسلمان کم شده و هر روز شاهد کم رنگ تر شدن حضور آن در عرصه های گوناگون هستیم.

به راستی چرا؟
عدم شناخت کافی از علوم زبان عربی و اهمّیّت ارتباطش با زبان فارسی؛ و نبود شیوه مناسب فراگیری آن؛ و عدم آگاهی از کاربرد درست این زبان.

زبان عربی چه اهمیتی دارد؟
زبان عربی به عنوان زبان كتاب جاودان الهی و میراث پر بهای اسلامی از حدیث و تاریخ و تفسیر وجه مشترك میان مسلمانان جهان می باشد . همچنین جمعیت انبوهی كه از خاورمیانه تا شمال افریقا و مرزهای جنوب شرق آسیا با این زبان گفتگو می كنند و گستزش وسائل ارتباط جمعی همچون شبكه های ماهواره ای و اینترنت، مجلات و نشریات متعدد روز به روز بر دامنه زبان عربی می افزاید و اهمیت فراگیری و استفاده از این زبان را دو چندان می كند . زبان عربی به عنوان یكی از زبانهای غنی و پر جاذبه كه علاوه بر تاریخ طولانی از گستردگی شایان توجهی برخوردار است ، دارای ویژگیهای قابل توجهی است كه فراگیری و آموزش آن را اهمیت بیشتری می بخشد .
فراوانی واژگان و پویایی نسبت به دیگر زبانها، از مهم ترین ویژگیهای این زبان است. امام خمینی (ره) نیز می‌فرماید: «لغت عربی از ماست؛ لغت عربی لغت اسلام است»
شهید مطهری نیز سخن معروفی دارد که پشت جلد کتاب عربی دبیرستان ذکر شده است: «زبان عربی، زبان یک قوم نیست، زبان اسلام است. از اهمّ وظایف ما این است که این زبان را حفظ کنیم. هر فرهنگی [اسلام ، هر تمدّنی [اسلام] اگر بخواهد زنده بماند باید زبانش [عربی] زنده بماند.»
● استاد اصلا هداف آموزش عرب در چیست؟
امكان سخن گفتن ، آشنایی بیشتر و عمیق تر با فرهنگ غنی اسلامی، امكان بهره گیری از متون علمی و ادبی فارسی مربوط به دوره اسلام. برقراری ارتباط با بیش از یك میلیارد مسلمان در سطح جهان، استفاده از زبان عربی در عرصه ها در امور رسانه ای، مطبوعاتی ، فرهنگی، زیارتی ، سیاحتی، ..كسب موفقیت بیشتر دانش آموزان و دانشجویان در دروس عربی در سطح مدارس ؛ دبیرستانها و دانشگا هها و داوطلبان شركت در امتحانهای ورودی به مقاطع تحصیلی دانشگاهی .
چگونه باید این زبان عربی را برای ایرانیان آموخت؟
در مرحله راهنمایی، آموزش تلفظ صحیح همراه با مفهوم برابر آن واژگان در زبان فارسی آموزش داده شود. سپس واژگان فراگرفته، در جملاتی کوتاه، روزمره تمرین و ممارست گردد. مثلاً، دانش‌آموز واژه‌های «السُّوق» و «الاُمّ» آموزش داده می‌شود، فعل «ذَهَبَت» نیز داده شود تا جمله‌ای ساده و روزمره را بتوان به او آموزش داد. یعنی: «ذَهَبَت الاُُمُّ إلی السُّوقِ. املای درست کلمه و جمله سازی آموزش داده شود.
و در مرحله دبیرستان؛ متون درس عربی از آیات قرآنی (یا سوره‌های کوچک) و احادیث نبوی کوتاه و کلمات قصار نهج البلاغه باشد. دیگر آنکه قواعد صرفی و نحوی را نیز باید مطابق با میزان درک دانش‌آموزان در این مرحله به آنان آموزش داد. بحث های نحوی سخت مشکل ساز خواهد بود. . در دوره پیش دانشگاهی، بخشی از ساعات آموزشی به متن خوانی از کتاب‌های قرآن کریم و نهج البلاغه و احادیث و برخی کتب قصه که اِعراب‌گذاری شده، اختصاص یابد.
در مرحله دانشگاه، باید به دو گرایش «زبان عربی» و «ادبیات عربی» تقسیم گردد. یعنی در گرایش «زبان عربی» پس از فراگیریِ واژگان (لغت) در صورت‌های مختلف معنایی و مفهومی (فقه اللغه یا زبان شناسی) باید بیشتر به فراگیری شیوه‌های مکالمه (با شناخت لهجه‌های گوناگون زبان عربی در کشورها و مناطق مختلف جهان) و صورت‌های مختلف فن ترجمه (ترجمه‌های کتبی و شفاهی) توجه نمود
اما در گرایش دیگر « ادبیات عربی» شامل آموزش دروسی می‌گردد که باید از متون مذهبی (آیات قرآن کریم و احادیث نبوی و کلام امامان معصوم (ع) ادعیه و ...) و ادبی (کلام منظوم و منثور) و تاریخ ادبیات در ادوار گوناگون و تحلیل و بررسی آثار (نقد ادبی و ادبیات تطبیقی) برگرفته شود. و. درس انشاء و نامه نگاری و خلاصه‌نویسی باید تدریس و آموزش داده شود. زیرا علاوه بر وجود علائمِ حرکتی در همه کلمات این کتاب‌ها، که موجب سهولت قرائت می‌شود

از دوره های ادبیات و تاثیرات آن بگویید
دوره های ادب عربی نیز در سه نهضت منحصر می شود : نهضت جاهلی و اموی ، نهضت عباسی ، نهضت جدید . بنابر این، این دوره ها از عصر جاهلیت شروع می شوند و تا ظهور اسلام و بعد از آن حمله مغول و تاثیر آن بر ادب عربی كشیده می شوند . بر اساس موشكافیهای تاریخی و ادبی و مطالعه تطبیقی زبان شناسانه باید به اصالت شعر جاهلی نظر داد . و شعر عربی پس از آن دچار تحول و دگرگونی گردید و شاعران معروفی چون امری القیس و زهیر و اعشی و …پیدا شدند و هر كدام سبك و بینش خاصی داشتند و تصویر خاصی در شعر خویش نمایان كردند . با آمدن اسلام ادب و زبان عربی نیز از قرآن و اسلام تاثیر پذیرفت و ارزش و اهمیت یافت كه از صورت یك زبان قومی و محلی در گوشه ای محجور از دنیا به موقعیت یك زبان مهم جهانی نایل گردید و با مشاركت موثر همه مسلمین به ویژه ایرانیان ، گسترش و دامنه ای كم نظیر یافت و آثار بیشماری در موضوعات گوناگون به عربی نوشته شد.
از استادان به نام و مشهور ادب عرب بگویید
استادان مطرح و به نام در دنیا و در دنیای اسلام زیادند اما اگر درکشور خودمان ایران را نگاه کنیم در دانشگاه های ما تحت تاثیر از فرهنگ قرآن و تعالیم اسلامی که در دانشگاه و حوزه تحصیل و تدریس کردند، کم نیستند. مشاهیر و مفسران زیادی از دامان حوزه و دانشگاه برخواستند می توان از خیلی از آن ها نام برد.. که هر کدام در زمینه ای خودشان را مطرح کردند. به عنوان مثال در لغت و زبانشناسی آذر تاش آدرنوش، در سبک شنای مصطفوی نیا در دانشگاه قم، حدیدی و شیبانی در قواعد، متقی زاده در صرف و نحو و طبیبیان در تاریخ و ده ها استاد دیگر.
از مترجمان با آثار گدامشان آشنایی دارید؟
من خودم بیشتر کارهای موسی بیدج ، موسوی و که شعر عربی از شاعران معروف عرب به خصوص شعر در راستای مقاومت را که ترجمه ادبی دارند می پسندم.
کتاب های که تالیف داشتید؟
کتاب های من بیشتر در حوزه ی ادبیات ترکمن بوده است.هفت کتاب میشود. . اما در زمینه ی ادبیات عرب چند مقاله و یکی دو تا اثر دارم که یکی شرح لغات مشکل و اشتقاق نامه امام علی (ع) به مالک اشتر و دیگری ترجمه شعر نزار قبانی با نام عشق و سیاست است. ؟ همان طور که در مقدمه ی کتاب نوشتم، متفاوت بودن شعر نزار نسبت به دیگر شاعران عرب، نو آوری و وجود احساس قوی شاعرانه توام باعشق و امزاج آن با سیاست از جمله ویژگی هایی بوده اند که مرا به ترجمه ی آن علاقه مند کرد
از نزار قبانی بگویید او را چگونه شاعری می بینید؟
قبانی یکی از ارکان شعر معاصر عرب و از شاعران طراز اول است. با وجود این که بسیاری از شاعران حاضر نیستند نامش را در فهرست طراز اول قرار دهند. او شاعری است اصولگرا و در عین حال عصیانگر. این را خود او می گوید و به نظر او اصولی بودن به آن معنا نیست که مثل میخ به دیوار کوبیده شده یا مانند یک میله ای بود بر خیمه.او اعتقاد دارد که باید پلی بود میان دو قاره گذشته و آینده. او اصولگرایی را مانع پوچ گرایی و بی ثباتی هویت می داند. اگر هنرمند یک اصول گرای بزرگ نباشد تمی تواند یک انقلاب گر بزرگ باشد. در ضمن قبانی شاعری است که شعر عرب را جهانی کرد. مخاطبین را توانسته از هر گروه و قشری را دور خود جمع کند. توانسته است با همه این ها رفتاری دمکراتیک و عاشقانه داشته باشد. او توانسته است در یک اتاق کوچک خود صد و پنجاه میلیون عرب را دور شعرش جمع کند. کار و تلاش او سبب شده است که شعر او استقلال پیدا کند و مدرسه ای باشد برای شاگردانی چون سعاد صباح شاعر کنونی که از پیروان مکتب شعری اوست.

صفحه مناسب چاپ پیشنهاد این صفحه 
بی‌شک دیدگاه هر کس نشانه‌ی تفکر اوست، ما در برابر نظر دیگران مسئول نیستیم
جستجو

طراحی و میزبانی : شرکت ایلیاد گنبد